19 september 2025
Wanneer je kinderen je een onverwachte spiegel voorhouden
Soms ontdek je dingen over jezelf op de meest onverwachte momenten. Voor mij begon het allemaal toen ik, jaren geleden, vermoedens kreeg dat één van mijn kinderen misschien hoogbegaafd was. Eerst alleen bij onze oudste, en kort daarna ook bij de andere drie.
Veel ouders die hoogbegaafdheid bij hun kind ontdekken, herkennen tijdens dat proces onverwacht ook gelijkaardige denk- en voelpatronen bij zichzelf, wat kan leiden tot hernieuwde vragen over identiteit en levenskeuzes.
Zelfonderzoek – al dan niet via testen – kan oude overtuigingen, maskergedrag en jarenlange aanpassing blootleggen, en duidelijk maken waarom iemand zich vaak “anders” voelde of niet volledig tot zijn recht kwam.
Het herkennen en erkennen van mogelijke hoogbegaafdheid opent niet alleen perspectieven voor het kind, maar ook voor de ouder zelf: meer zelfinzicht, meer authenticiteit en mogelijk een andere richting in werk, relaties of persoonlijke ontwikkeling.
Ik dook in boeken, artikelen, en online informatie over hoogbegaafdheid. Alles draaide om hen: hoe herken je het, hoe begeleid je het, hoe geef je hen wat ze nodig hebben?
En toen gebeurde er iets onverwachts
Tijdens mijn zoektocht kwam ik ook online IQ-testen tegen. Uit nieuwsgierigheid deed ik er ééntje, gewoon voor de lol, zonder verwachtingen. Maar de uitslag zette me aan het denken. De vragen bij de Mensa online-test trokken mijn aandacht en voordat ik het goed besefte, had ik een uitnodiging om de echte toelatingstest te doen.
Na veel aarzelen en zelfs een eerste datum te laten schieten uit pure schroom, zat ik op een dag toch in een achterzaaltje van een café, tussen mensen die ik niet kende. Anderhalf uur lang loste ik puzzels en denkvragen op. Toen maanden later de uitslag kwam, sloeg het in als een bom: ik werd ruim voldoende toegelaten.
En daar begon een ander verhaal. Want plots keek ik niet meer alleen naar mijn kinderen, maar ook in de spiegel. Wat betekende dit voor mij? Ik had altijd gedacht: zij misschien wel, maar ik? Nee. En toch… de test wees anders uit. Het riep vragen op over mijn identiteit, mijn keuzes en het leven dat ik tot nu toe had opgebouwd.
Jarenlang had ik me aangepast, mezelf klein gehouden, conflicten vermeden. Nooit mijn volle denken of voelen echt getoond. Ineens realiseerde ik me dat veel van wat ik bij mijn kinderen herkende, ook op mijzelf sloeg: het gevoel een buitenstaander te zijn, de behoefte aan diepgang, het snel doorzien van patronen en tegelijk het niet altijd durven laten zien.
Ik durfde toen niet meteen naar buiten te komen met dit vermoeden over mezelf. Testen had ik nu wel gedaan, maar het erkennen… dat was lastiger. Want wat zouden anderen denken? Arrogant? Overdreven? En toch: ergens diep vanbinnen wist ik dat dit verhaal niet alleen over mijn kinderen ging.
Misschien herken jij dit ook
Misschien zie jij in je kind – als je kinderen hebt, tenminste –gedrag, denkpatronen of gevoeligheden die je zelf al je hele leven hebt zonder dat je het ooit zo benoemd hebt. Soms is het die spiegel die zo vanzelfsprekend lijkt, die ons als ouder confronteert met wie we zelf zijn.
En of je nu wel of niet die stap naar testen zet, de ontdekking kan veel losmaken. Over je verleden, over de maskers die je droeg, en over de toekomst die je misschien anders wilt vormgeven.
Nieuwsgierig of jij misschien ook (hoog)begaafd bent? Laat onzekerheid je niet tegenhouden. Neem contact op met Hoogbloeier® en wij brengen je in verbinding met een psycholoog bij jou in de buurt voor een begaafdheidsonderzoek.
Waarom ontdekken sommige ouders pas via hun kinderen dat ze zelf misschien hoogbegaafd zijn?
Omdat de kenmerken bij hun kinderen herkenning oproepen: het snelle denken, soms gevoeligheid, het zich anders-voelen, de behoefte aan diepgang. Dat spiegel-effect maakt vaak patronen zichtbaar waar ze eerder geen woord voor hadden.
Moet je je als ouder laten testen als je jezelf in je kind herkent?
Dat hoeft niet, maar het kan wel helderheid geven. Voor sommige ouders biedt een begaafdheidsonderzoek taal, erkenning en richting; voor anderen volstaat zelfreflectie of coaching. Het belangrijkste is dat het inzicht bijdraagt aan welbevinden en begrip.
Is het niet arrogant om te denken dat je zelf hoogbegaafd zou kunnen zijn?
Nee. Veel volwassenen hebben hun capaciteiten jarenlang gemaskeerd of zich aangepast aan hun omgeving. Hoogbegaafdheid erkennen gaat niet over “beter zijn dan anderen”, maar over begrijpen hoe je denkt, voelt en leert – zodat je keuzes kunt maken die écht bij je passen.
Copyright © 2025 Dr. Sabine Sypré – Alle rechten voorbehouden. Niets uit dit artikel mag worden verveelvoudigd, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur. Online delen mag mits vermelding van auteur en link naar dit artikel.
