18 september 2026
De prachtige paradox van een missie. Hoogbegaafde volwassenen, kerntalenten en energiegevers
Als je me twintig jaar geleden had verteld dat ik ooit het gezicht van Hoogbloeier® zou worden, had ik je waarschijnlijk niet geloofd. Niet omdat ik geen grote dromen had, integendeel. Ik wist al vroeg dat ik iets wilde betekenen voor hoogbegaafde kinderen, jongeren en volwassenen. Ik wilde begrijpen waarom zoveel talent verloren gaat, waarom mensen vastlopen in onderwijs, werk of zichzelf, en hoe wetenschappelijke kennis daar een verschil in kan maken. Maar als je me toen had gevraagd hoe dat eruit zou zien, had ik nooit geantwoord dat ik op podia zou staan, video's zou opnemen of wekelijks nieuwsbrieven zou schrijven. Dat was eenvoudigweg nooit mijn ambitie.
Werken vanuit je kerntalenten betekent niet dat elke taak energie moet geven. De uitdaging is om ervoor te zorgen dat de kern van je werk blijft aansluiten bij je natuurlijke sterktes.
Soms vraagt een betekenisvolle missie vaardigheden die niet vanzelf gaan. Zichtbaarheid, spreken of leidinggeven kunnen een middel zijn om jouw talenten en expertise met de wereld te delen.
Een kerntalentenanalyse helpt hoogbegaafde volwassenen bewustere keuzes te maken over werk, energiegevers en energievreters, zodat missie, talent en balans beter op elkaar afgestemd raken.
Wanneer je missie iets van je vraagt wat niet vanzelf komt
Regelmatig lees ik de nieuwsbrieven van Vishen Lakhiani. In één daarvan beschrijft hij hoe mensen hem vaak vragen hoe Mindvalley is kunnen uitgroeien tot wat het vandaag is (Mindvalley, z.d.). Zijn antwoord ging niet over investeerders, marketing of de juiste strategie, maar over iets veel fundamentelers: een missie. Volgens hem beginnen betekenisvolle veranderingen niet bij degene die het luidst roept of het meest zichtbaar is, maar bij iemand die bereid is een boodschap telkens opnieuw uit te spreken, ook wanneer dat onwennig, onvolmaakt of spannend aanvoelt. Die gedachte bleef nog lang nazinderen, misschien wel omdat ik er onverwacht iets van mezelf in herkende.
Enkele weken geleden liet ik een kerntalentenanalyse uitvoeren (CoreTalents, z.d.). De resultaten bevestigden veel van wat ik intuïtief al wist. Mijn grootste energiegevers liggen bij creëren, analyseren, complexe problemen oplossen, strategie ontwikkelen, ondernemen en voortdurend nieuwe kennis verwerven. Dat zijn de activiteiten waarbij ik volledig in flow raak en de tijd vergeet. Tegelijk viel iets anders minstens even sterk op. De volledige cluster 'naar buiten treden' – informatie overdragen, verkopen en overtuigen, show en entertainment – scoorde opvallend laag, eerder zero. Volgens de analyse zijn dat geen natuurlijke energiegevers voor mij en zoek ik van nature de spotlights helemaal niet op.
Ik moest glimlachen toen ik dat las, omdat het zo herkenbaar voelde. Als je me vraagt hoe mijn ideale werkdag eruitziet, dan zie ik mezelf niet de hele dag voor een camera staan of op een podium. Geef mij liever een stapel wetenschappelijke artikels, een leeg document waarin een nieuw model of materiaal vorm krijgt of een complex vraagstuk waar ik mijn tanden in kan zetten. Ik haal energie uit het ontwikkelen van opleidingen, boeken en materialen, uit het vertalen van wetenschappelijke inzichten naar iets dat mensen écht kunnen gebruiken. Tegelijk word ik gelukkig van het creatieve proces dat daarbij hoort: modellen tekenen, kleuren kiezen, een spel of poster vormgeven, een layout uitwerken of de visuele identiteit van Hoogbloeier® bewaken. Het is de combinatie van inhoud en vorm die me boeit. Hoe maak je complexe kennis niet alleen correct, maar ook helder, aantrekkelijk en bruikbaar? Dat is waar ik vanzelf in opga. Daar ligt de kern van wie ik ben.
Toch ziet de buitenwereld vooral iets anders. Zij zien de opleidingen, de lezingen, de video's en de nieuwsbrieven. Zij zien degene die spreekt. En ergens onderweg ben ik, zonder dat ik het ooit gepland had, het gezicht van Hoogbloeier® geworden. Dat blijft vreemd aanvoelen, omdat het nooit het doel is geweest. Het doel was altijd de missie zelf: wetenschappelijke kennis vertalen naar de praktijk zodat hoogbegaafde kinderen, jongeren en volwassenen beter begrepen worden en meer kansen krijgen om tot bloei te komen. Het spreken is daar slechts een gevolg van geworden.
Wanneer je missie je uit je comfortzone haalt
Misschien is dat een spanningsveld dat veel hoogbegaafde volwassenen herkennen. We horen vaak dat we vooral moeten werken vanuit onze energiegevers en dat we best wegblijven van wat ons energie kost. Daar zit veel waarheid in. De kerntalentenanalyse benadrukt terecht hoe belangrijk het is om het grootste deel van je tijd bezig te zijn met activiteiten die aansluiten bij je natuurlijke sterktes (CoreTalents, z.d.). Wie voortdurend vanuit zijn kleine kerntalenten moet werken, dreigt uiteindelijk energie te verliezen en zelfs vast te lopen.
Toch vraag ik me af of het verhaal daar soms niet stopt waar het net interessant begint.
Want wat als net datgene wat geen natuurlijke energiegever is, noodzakelijk blijkt om datgene wat je wél energie geeft de wereld in te brengen? Wat als spreken geen passie is, maar wel het voertuig waarmee je je ideeën kunt delen? Wat als zichtbaarheid geen doel is, maar een middel? En wat als je daardoor bereid bent iets te ontwikkelen wat nooit vanzelf zal voelen, precies omdat het in dienst staat van iets dat veel groter is dan jezelf?
Voor mij is spreken nog altijd geen hobby. Video's opnemen evenmin. Als Hoogbloeier® morgen evenveel mensen zou bereiken zonder dat ik ooit nog een camera hoefde aan te zetten of een podium moest beklimmen, zou ik daar geen seconde over twijfelen. Tegelijk weet ik dat de kennis waar ik zoveel tijd en energie in steek weinig impact zou hebben als ze in mijn computer zou blijven staan. Onderzoek verandert de wereld niet vanzelf. Iemand moet het vertalen, uitleggen, nuanceren en telkens opnieuw onder woorden brengen. Misschien is dat precies wat Vishen bedoelde toen hij schreef dat een missie iemand nodig heeft die bereid is ze uit te spreken.
Niet elk onderdeel van je werk hoeft energie te geven
Doorheen de jaren ben ik ook anders gaan kijken naar talent en energiegevers. Ik blijf ervan overtuigd dat het belangrijk is om je werk zoveel mogelijk af te stemmen op wat je energie geeft. Dat is uiteindelijk ook de essentie van de kerntalentenanalyse: wanneer je vooral bezig bent met activiteiten die aansluiten bij je natuurlijke sterktes, hou je je werk niet alleen langer vol, maar beleef je er ook meer plezier aan. Tegelijk heb ik geleerd dat niet elk onderdeel van je werk een energiegever hoeft te zijn. Zolang de kern van wat je doet voortbouwt op je sterktes, kunnen sommige activiteiten die minder vanzelf gaan toch de moeite waard zijn, omdat ze een brug vormen naar iets wat je wél energie geeft.
De kerntalentenanalyse heeft me daarin ook geholpen om bewuster keuzes te maken. Niet door alles wat energie kost uit mijn agenda te schrappen, maar door kritischer te kijken naar waar mijn tijd en energie naartoe gaan. Zo heb ik voor het volgende academiejaar een aantal opleidingsmodules bewust doorgegeven aan collega's die daar zichtbaar meer energie uit halen dan ik. Ook denk ik vandaag twee keer na voor ik op een extra lezing, interview of ander zichtbaar engagement inga. Niet omdat ik dat niet meer wil doen, maar omdat ik wil bewaken dat het ondersteunend blijft aan mijn missie en niet stilaan de kern van mijn werk wordt.
De kunst zit in het evenwicht
Daar zit tegelijk ook een belangrijke waarschuwing in. Het is niet de bedoeling dat een mooie missie een excuus wordt om jarenlang tegen je eigen natuur in te leven. Dat houdt niemand vol. Als mijn dagen uitsluitend zouden bestaan uit spreken, filmen, interviews geven en voortdurend zichtbaar zijn, zou ik daar op termijn waarschijnlijk ongelukkig van worden. Dat kan alleen omdat het grootste deel van mijn werk nog altijd bestaat uit precies datgene waar mijn energiegevers liggen: lezen, schrijven, analyseren, creëren, materialen en opleidingen ontwikkelen, ondernemen en strategie uitdenken. Het podium is uiteindelijk maar een klein stukje van een veel groter geheel. Het is niet de kern van mijn werk, maar het middel waarmee mijn missie mensen bereikt.
Een vraag om mee naar huis te nemen
Misschien is dat ook een interessante vraag voor jezelf. Is er iets waarvan je altijd hebt gedacht dat het eigenlijk niet bij je past? Iets wat je liever uit de weg gaat omdat het energie kost of niet spontaan aanvoelt? Misschien is het de moeite waard om jezelf af te vragen of dat werkelijk de kern is van wat je doet, of eerder het middel waarmee jouw echte talenten zichtbaar worden. Niet alles wat energie kost, hoef je meteen uit je werk te bannen. Maar evenmin hoeft alles wat ooit nodig was, een blijvende plaats in je agenda te krijgen. Maar soms is het precies dat ene stukje dat de deur opent naar alles waar je wél energie van krijgt.
Misschien gaat het uiteindelijk dus niet over zichtbaar zijn. Misschien gaat het over de vraag waarvoor je bereid bent zichtbaar te zijn. Dat is een subtiel verschil, maar voor mij heeft het de voorbije jaren een wereld van verschil gemaakt.
Een opdracht voor deze week
Neem deze week eens een blad papier en noteer welke activiteiten je energie geven en welke je vooral energie kosten. Vraag je vervolgens af welke energievreters noodzakelijk zijn om jouw talenten zichtbaar te maken en welke misschien stilaan een te grote plaats in je werk hebben gekregen. De uitdaging is niet om alles te doen wat energie geeft, maar om ervoor te zorgen dat de kern van je werk blijft aansluiten bij wie je bent en waar jij het verschil kunt maken.
Ben je benieuwd waar jouw grootste energiegevers en energievreters liggen?
Een kerntalentenanalyse geeft verrassend veel inzicht in wat jou van nature energie geeft, welke activiteiten je veel energie kosten en hoe je daar bewustere keuzes in kunt maken. Voor veel hoogbegaafde volwassenen is het een echte eyeopener, zowel in hun loopbaan als in hun privéleven.
Enkele van onze coaches voor hoogbegaafde volwassenen nemen ook kerntalentenanalyses af en begeleiden je graag bij het vertalen van die inzichten naar concrete keuzes in werk en leven.
1. Wat is een kerntalentenanalyse en wat kan ze mij opleveren?
Een kerntalentenanalyse brengt in kaart welke activiteiten je van nature energie geven en welke juist energie kosten. Voor veel hoogbegaafde volwassenen biedt dit waardevolle inzichten om bewustere keuzes te maken in werk, loopbaan en privé, zodat talenten, energie en missie beter in balans komen.
2. Moet je als hoogbegaafde volwassene alleen doen wat energie geeft?
Nee. Niet elke taak hoeft een natuurlijke energiegever te zijn. Belangrijker is dat de kern van je werk aansluit bij je talenten en dat activiteiten die energie kosten een ondersteunende rol blijven spelen. Zo voorkom je dat het middel belangrijker wordt dan het doel.
3. Hoe weet ik of een taak niet bij mij past of gewoon nodig is voor mijn missie?
Vraag jezelf af of de activiteit een doel op zich is of een middel om jouw talenten, kennis of expertise zichtbaar te maken. Wanneer het grootste deel van je werk energie geeft, kunnen sommige minder natuurlijke taken toch waardevol zijn. Worden ze echter de hoofdmoot van je werk, dan is het tijd om de balans opnieuw te bekijken.
Referenties
CoreTalents. (z.d.). CoreTalents®. Ontdek je kerntalenten. Geraadpleegd op 1 juli 2026, van https://www.coretalents.eu/nl
Mindvalley. (z.d.). Mindvalley. Geraadpleegd op 1 juli 2026, van https://www.mindvalley.com/
Copyright © 2026 Dr. Sabine Sypré – Alle rechten voorbehouden. Niets uit dit artikel mag worden verveelvoudigd, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur. Online delen mag mits vermelding van auteur en link naar dit artikel.